As illas Estelas son un arquipélago situado fronte á península de Monteferro no marxe norte da ría de Baiona e pertencen ao concello de Nigrán. Este conxunto de illas está composto por dúas illas maiores: Estela de Dentro con 9,6 hectáreas, Estela de Fora (exterior) de 7 hectáreas e un grupo de illotes chamados As Serralleiras, ademais doutros illotes menores. No seu conxunto o arquipélago suma 19 hectáreas de superficie. As dúas illas maiores teñen aparencia de chaira. Cubertas na súa maioría por matogueira densa con predominancia de toxo mariño (Ulex europaeus lactebracteatus) e breixo (Erica sp.). Atópanse poboacións de lagartiña común (Podarcis hispanica) que presenta un tamaño maior que as súas veciñas do continente como adaptación á vida insular. Anida aquí unha pequena colonia de gaivota patiamarela (Larus michahellis) veciñas da poboación do Parque Nacional Marítimo Terrestre das Illas Atlánticas de Galicia, que representan unha das maiores poboacións de gaivota patiamarela do mundo. Carecen de construcións e constitúen un banco importante de marisco. O conxunto do arquipélago xunto coa costa de Monteferro están dentro da Rede Natura 2000 como Zona de Especial Conservación (ZEC). As illas posúen un arrecife artificial formado por fragmentos dun barco que encallou en 1976. Os fondos son basicamente rochosos e atópase unha extensión de area e lama. O entorno e os fondos mariños contan cun alto valor ecolóxico xa que forman parte da marsopa común (Phocoena phocoena), un dos cetáceos con maior risco de extinción.
A península de Monteferro adéntrase no mar case 1,5 km e ocupa unha extensión de máis de 100 hectáreas. Case todo o montículo elévase a 147 metros e está ocupado por unha superficie forestal na que destacan piñeiros e eucaliptos. Chámase Monteferro pola abundancia dese mineral (ferro, ferro en galego) e seguramente é o que atraeu aos antigos habitantes da zona. Os cantís que rodean o monte fan imposible a existencia de grandes praias, pero si se atopan pequenas calas como a de Portocelo e Rocas Brancas na chaira sur. No alto elévase un monumento que representa á Virxe do Carmen, patroa dos mariñeiros, Monumento á Mariña Universal ou tamén coñecido como Monumento aos Mártires do Mar. A área marítima das illas Estelas conformada por fondos rochosos e baixo calado é perigosa para a navegación e con razón, os mariñeiros téñenlle moito respecto. As illas Estelas presenciaron varios naufraxios ao longo da historia como a frota musulmá enviada polo emir Muhammad I de Córdoba (852-886) que no século IX naufragou por estas costas perdendo entre 20-30 embarcacións. Ou o Wolgang que o 10 de febreiro de 1904 naufragou na zona de Laxes de Carracido. Máis próxima é a data do IVY na noite do sábado 30 de xaneiro de 1976 cando toda a costa galega estaba baixo o azoute dun violento temporal de inverno. Un mal cálculo, co seu posterior roce, fixo que o bulkcarrie liberiano "IVY" de 216 metros de eslora, encallase nas illas Estelas mentres se achegaba a Vigo para descargar 50000 toneladas de mineral que levaba a bordo. Dos 34 tripulantes que levaba, entre oficiais e mariñeiros, así como tamén a esposa do xefe dos oficiais, varios puideron poñerse a salvo polos seus propios medios e alcanzaron a praia de Patos. Alí foron albergados e facilitóuselles roupa e alimentos pasando o resto da noite na residencia de tempo libre de Panxón. Outros catro mariñeiros de nacionalidade liberiana perderon a vida no naufraxio. Puidose recuperar a sección da popa.
As Illas Estelas están formadas por dúas illas, Estela de Terra e a Estela de Mar, ocupando un total de 19 hectáreas de superficie. Pódense observar desde a costa do Val Miñor e Baiona, así como desde o miradoiro de Monteferro, onde se poden ver estas pequenas illas nas que se asentan colonias de gaivotas, corvo mariño e diferentes bancos de especies mariñas. As illas Estelas resultan especiais, non só polo que son, senón polo que podemos atopar no seu fondo. O 30 de xaneiro de 1976 foi unha noite de forte oleaxe, vento e choiva e estas illas presenciaron o naufraxio do buque liberiano Ivy, que encallou fronte ás illas. O barco desfezouse baixo a auga e deixou grandes pezas repartidas no mar, situadas hoxe entre 15 e 25 metros de profundidade. Os fondos das illas Estelas son en gran parte rochosos, o que permite que especies de algas -como as esponxas, briozoos ou ascidias- se fijen nelas. Ademais, pódese atopar fauna mariña como polbos, sepias, luras, nécoras, centolos e bogavantes.