<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Rías de Ares e Betanzos &#8211; Nautic Destination</title>
	<atom:link href="https://nautic.consiga.es/gl/eco-destino/es-galicia_rias-de-ares-y-betanzos-gl/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://nautic.consiga.es</link>
	<description>Puertos, playas y fondeos del noroeste peninsular, con su patrimonio y sus experiencias náuticas.</description>
	<lastBuildDate>Mon, 07 Sep 2026 15:49:15 +0000</lastBuildDate>
	<language>gl-ES</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1</generator>

<image>
	<url>https://nautic.consiga.es/wp-content/uploads/2026/09/cropped-icono-32x32.png</url>
	<title>Rías de Ares e Betanzos &#8211; Nautic Destination</title>
	<link>https://nautic.consiga.es</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Betanzos. Parque do Pasatempo</title>
		<link>https://nautic.consiga.es/gl/patrimonio/betanzos-parque-do-pasatempo/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admins]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 07 Sep 2026 15:49:15 +0000</pubDate>
				<guid isPermaLink="false">https://nautic.consiga.es/patrimonio/betanzos-parque-do-pasatempo/</guid>

					<description><![CDATA[Os Xardíns do Pasatempo ou Parque do Pasatempo foi construído grazas á xenerosidade de Juan García Naveira, un emigrante de Betanzos que fixo fortuna en Arxentina. O Parque está situado nos arredores de Betanzos e das súas nove hectáreas iniciais, só se conserva unha. Trátase dun parque singular, dos denominados enciclopédicos ou culturais xa que [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[Os Xardíns do Pasatempo ou Parque do Pasatempo foi construído grazas á xenerosidade de Juan García Naveira, un emigrante de Betanzos que fixo fortuna en Arxentina. O Parque está situado nos arredores de Betanzos e das súas nove hectáreas iniciais, só se conserva unha.
Trátase dun parque singular, dos denominados enciclopédicos ou culturais xa que ao longo do seu percorrido podemos ver representadas desde a pirámide de Keops, ata grutas prehistóricas. Para a súa construción utilizouse cemento, material novedoso por aqueles tempos. Podemos atopar grutas, pasadizos subterráneos, estanques, fontes e murais policromados dedicados aos medios de transporte cun aeroplano.
Tamén se pode ver un mural sobre a España monárquica e as súas 18 fillas republicanas e os reloxos cos distintos usos horarios mundiais, animais exóticos&#8230;, etc.
Durante o percorrido atoparémonos con rúas flanqueadas por xardíns e zonas de descanso. No contorno tamén se atopa o Labirinto do Pasatempo, un estanque, un Palco e as Bancadas do Pasatempo.]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Pazo de Mariñán. Observatorios ornitolóxicos</title>
		<link>https://nautic.consiga.es/gl/patrimonio/pazo-de-marinan-observatorios-ornitoloxicos/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admins]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 07 Sep 2026 15:48:44 +0000</pubDate>
				<guid isPermaLink="false">https://nautic.consiga.es/patrimonio/pazo-de-marinan-observatorios-ornitoloxicos/</guid>

					<description><![CDATA[O Pazo de Mariñán está situado no concello de Bergondo, na provincia da Coruña. Para coñecer as orixes deste conxunto histórico-artístico e monumental, declarado en 1972, debemos remontarnos a mediados do século XV. Foi construído como defensa polo nobre cabaleiro Gómez Pérez de las Mariñas. Na actualidade celebranse distintos actos ademais de albergar o museo [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[O Pazo de Mariñán está situado no concello de Bergondo, na provincia da Coruña. Para coñecer as orixes deste conxunto histórico-artístico e monumental, declarado en 1972, debemos remontarnos a mediados do século XV. Foi construído como defensa polo nobre cabaleiro Gómez Pérez de las Mariñas. Na actualidade celebranse distintos actos ademais de albergar o museo do propio pazo.

O pazo foi rehabilitado en 1975 e no seu interior atópase unha colección de autores galegos, sobre todo do século XIX.

O pazo ofrece unha construción en U&#8221; como é habitual para este tipo de edificacións. Na súa fachada principal, conta con dous serventes de granito sobre os pés dunha escalinata de tipo imperial que nos leva ao recibidor desde o que se pode acceder ao resto das dependencias. A fachada posterior conformana unha ampla terraza decorada con esculturas de vasos, fontes e canais para xogos de auga desde onde se pode gozar dunha vista inmejorable das caprichosas formas e encaixes dos mirto recortados. Desde aquí, accédese ao interior do antigo comedor, onde antigos moradores desfrutaban desta terraza nas cálidas e soleadas tardes de verán. No interior tamén destaca a cociña, co seu gran fogar e outras dependencias.

O xardín foi reformado por un xardineiro francés. Está formado por gran variedade de especies. Divídese en tres zonas, ornamental, arborada e horticola formando pequenos xardíns botánicos. Entre outras especies podemos atopar abeto do Cáucaso, buxos, teixos, cipreses e madroños.

O xardín tamén dispón dun pequeno embarcadoiro que servía de zona de lecer á vez que se utilizaba para cruzar a ría. A partir de 1997 créase o &#8220;xardín da palabra&#8221;, no que ilustres visitantes plantan unha árbore e ao seu pé deixan para o futuro unha mensaxe.

O pazo conta cun observatorio de madeira que dá á ría de Betanzos polo que os afeccionados á ornitoloxía poden gozar de especies afíns a xardíns forestais como carpinteiro verde ou pito real, pico picapinos, pinzón común, petirroxo, merlo, zorzal común, colirroxo tizón, cárabo&#8230; e a outras especies como a aguia pescadora, o aguiucho lagunero occidental, o zaparito trinador, ándes azulóns, gaivotas reidoras e patiamarelas, garza real, corvo mariño grande, zampullín pequeno, algunha espátula.

Visitas aos xardíns: de 09:00 a 21:00 h todos os días da semana (visita libre) e ademais conta con visitas guiadas ao seu interior.

Os visitantes deberán levar máscara, excepto os menores de 6 anos, e respectar os aforos que se indican no propio Pazo de Mariñán.

Na beira oriental da ría de Betanzos, o observatorio de aves de Souto permite gozar dunha estupenda panorámica da beira dereita do estuario do río Mandeo pouco antes da súa desembocadura. Amplos carrizais e pradeiras halófitas, atravesados por unha multitude de canais, conforman aquí unha das marismas costeiras máis extensas de Galicia, incluída dentro da ZEC Ría de Betanzos-Mandeo e polo tanto na Rede Natura 2000 da Unión Europea. O sendeiro que conduce ata o observatorio atravesa ademais unha campiña tradicional ben conservada.

A diversidade e abundancia de aves é maior entre os meses de setembro e abril, e sobre todo entre novembro e xaneiro. Entre as anátidas máis fáciles de observar destacan ánade real, cullereta europea, cerceta común&#8230; Xunto a elas, nas beiras dos canais, é fácil ver ademais correlimos común, zaparito real, andarríos grande e pequeno, chorlo gris, garza real, garceta común e, con sorte, algún rasconciño e máis dunha espátula. A elas únense, nas migracións, diferentes especies de limícolas. Os xuncais son con frecuencia sobrevoados por aguiucho lagunero occidental e milano negro, así como por aguia pescadora. Os campos inmediatos á beira son, por outro lado, fogar en diferentes momentos do ano de tórtola europea, curuxa común, cárabo europeo, cuco, pito real, avión común, andoriña dáurica, avión roqueiro, curruca cabecinegra&#8230; No paso outonal, visítanos especies como collalba gris, papamoscas cerroxillo ou mosquitero musical. Entre os xuncais das beiras crían lavandeira boyera e cistícola buitrón, e inverna o escribán palustre.

A finais da primavera e no verán, en cambio, pódense observar especies como milano negro, lavandeira boyera e tórtola europea.]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Betanzos. Paseo fluvial dos Caneiros</title>
		<link>https://nautic.consiga.es/gl/patrimonio/betanzos-paseo-fluvial-dos-caneiros/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admins]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 07 Sep 2026 15:48:14 +0000</pubDate>
				<guid isPermaLink="false">https://nautic.consiga.es/patrimonio/betanzos-paseo-fluvial-dos-caneiros/</guid>

					<description><![CDATA[A Reserva da Biosfera Mariñas Coruñesas e Terras do Mandeo&#8221; alberga o territorio de 17 concellos: Abegondo, Aranga, Arteixo, Bergondo, Cambre, Carral, Coirós, Culleredo, Curtis, Irixoa, Miño, Oleiros, Oza-Cesuras, Paderne, Sada, Sobrado e Betanzos, lugar onde se atopa o paseo fluvial dos Caneiros. Nesas dúas grandes cuncas, as dos ríos Mero e Mandeo destacan os [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[A Reserva da Biosfera Mariñas Coruñesas e Terras do Mandeo&#8221; alberga o territorio de 17 concellos: Abegondo, Aranga, Arteixo, Bergondo, Cambre, Carral, Coirós, Culleredo, Curtis, Irixoa, Miño, Oleiros, Oza-Cesuras, Paderne, Sada, Sobrado e Betanzos, lugar onde se atopa o paseo fluvial dos Caneiros. Nesas dúas grandes cuncas, as dos ríos Mero e Mandeo destacan os bosques naturais cheos de corredores fluviais e que albergan boa parte da biodiversidade relevante da Reserva, o que nos ofrece multitude de actividades por descubrir como por exemplo gozar dunha ruta de sendeirismo polo Camiño fluvial dos Caneiros na beira do río Mandeo.
A ruta é de ida e volta polo mesmo sendeiro. Iníciase na Ponte Vella, no casco urbano da Vila de Betanzos. Pola súa configuración, a ruta é das denominadas de baixa dificultade, transcorre ao longo do río Mandeo e chega ao popular Campo de Os Caneiros, lugar de celebración da importante Romaría dos Caneiros como parte da festa de San Roque. Ademais desta ruta, na Reserva da Biosfera Mariñas Coruñesas e Terra do Mandeo poderás realizar: rutas ornitolóxicas de &#8220;O Bosque Animado&#8221; no Encoro de Abegondo-Cecebre ou os observatorios ornitolóxicos do Mandeo e Rutas ciclistas ou Rutas pola Costa ao longo de 109 quilómetros.
O centro de visitantes que se atopa en Chelo, dispón de toda a información necesaria para coñecer este entorno. O centro de interpretación está equipado cunha interesante exposición permanente sobre os valores ambientais deste espazo natural, coa información que necesite sobre o itinerario e os seus arredores.
Betanzos conta cun dos conxuntos histórico-artísticos máis importantes da comunidade e polas súas rúas transcorre un tramo do Camiño Inglés do Camiño de Santiago. Cabe lembrar que esta localidade foi capital dunha das sete provincias do antigo Reino de Galicia. O camiño transcorre pola Rúa Prateiros para chegar á praza central de Irmáns García Naveira.]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Betanzos. Casco Antigo. Praza da Constitución</title>
		<link>https://nautic.consiga.es/gl/patrimonio/betanzos-casco-antigo-praza-da-constitucion/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admins]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 07 Sep 2026 15:48:01 +0000</pubDate>
				<guid isPermaLink="false">https://nautic.consiga.es/patrimonio/betanzos-casco-antigo-praza-da-constitucion/</guid>

					<description><![CDATA[Betanzos está situada na provincia da Coruña no Noroeste da Península Ibérica, nas rías altas.Betanzos conta cun casco antigo que é conxunto histórico-artístico desde o ano 1970, e ben de interese cultural (BIC) desde ese mesmo ano.Estaba rodeado dunha antiga muralla que contaba con cinco portas, das que hoxe en día se conservan tres. A [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[Betanzos está situada na provincia da Coruña no Noroeste da Península Ibérica, nas rías altas.Betanzos conta cun casco antigo que é conxunto histórico-artístico desde o ano 1970, e ben de interese cultural (BIC) desde ese mesmo ano.Estaba rodeado dunha antiga muralla que contaba con cinco portas, das que hoxe en día se conservan tres. A porta principal que se denominaba Porta da Vila non se conserva e tiña tres escudos que hoxe son visibles no lateral dunha vivenda. As tres portas que a día de hoxe se manteñen en pé son a Porta do Ponte Novo, a Porta do Ponte Vello e a Porta do Cristo.Na nosa visita ao casco antigo de Betanzos podemos atopar moitos máis monumentos dos que destacamos, a Praza da Constitución, lugar no que se atopa o edificio consistorial do século XVIII. Ao seu lado erguese o Centro Internacional de Estampa Contemporánea (CIEC), na antiga Casa Núñez. Domina a praza a torre do Reloxo, do século XVI que está adosada á igrexa de Santiago.O casco histórico de Betanzos conta tamén con dous monumentos nacionais como son as igrexas de Santa María do Azougue e San Francisco situadas na Praza de Fernán Pérez de Andrade &#8220;El Boo&#8221;. San Francisco con planta de cruz latina garda sepulcros de cabaleiros medievais e Santa María con planta basilical e tres naves destaca polo retablo do altar e o capitel co único calendario agrícola de Galicia.Betanzos é a capital do gótico galego.]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Betanzos. Globo de papel</title>
		<link>https://nautic.consiga.es/gl/patrimonio/betanzos-globo-de-papel-2/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admins]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 07 Sep 2026 15:48:00 +0000</pubDate>
				<guid isPermaLink="false">https://nautic.consiga.es/patrimonio/betanzos-globo-de-papel-2/</guid>

					<description><![CDATA[En Betanzos desde o 14 ao 25 de agosto celebranse as festas patronais en honra a San Roque. A súa orixe remóntase a 1415, cando a cidade de Betanzos viu azoutada por unha gran epidemia de peste, que reduciu a poboación considerablemente. Os habitantes de Betanzos asustados, invocaron a San Roque, o peregrino de Montpellier, [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[En Betanzos desde o 14 ao 25 de agosto celebranse as festas patronais en honra a San Roque. A súa orixe remóntase a 1415, cando a cidade de Betanzos viu azoutada por unha gran epidemia de peste, que reduciu a poboación considerablemente. Os habitantes de Betanzos asustados, invocaron a San Roque, o peregrino de Montpellier, que camiñaba entre os apestados coidándoos e estes lle rogabann a súa protección. Os veciños da localidade agradecidos polo favor concedido por San Roque proclamárono patrón da cidade e en 1416 realizaron o solemne voto de celebrar perpetuamente a súa festividade. Celebrase con danzas, fogos artificiais, música, romarías e boas comidas, todo isto centrado arredor da elevación do chamado Globo Grande de Papel polos naturais de Betanzos, un aeróstato moi similar ao globo ao que os irmáns Montgolfier fixeron ascender en Annonay, Francia en 1783. Desde o ano 1875, a noite do 16 ao 17 de agosto e en honra a San Roque, Betanzos libera o seu famoso globo de papel, converténdose nun dos eventos que máis visitantes atrae á cidade. O evento dura aproximadamente media hora. O lugar elixido para o lanzamento é a Praza dos Irmáns García Naveira. Está realizado artesanalmente e con materiais tradicionais. O papel de estraza utilizado para a súa confección únese cun engrudo de fariña de centeo e reforzase con cinta de algodón. O que é considerado como o globo de papel máis grande do mundo, é capaz de albergar ata 2.300 metros cúbicos de aire, unha altura de 25 metros, un diámetro de 16 metros e un peso de 150 quilogramos. Como combustible utilízanse feixes de palla de centeo atados de modo artesanal, que se coñecen co nome de «pachuzos» e papeis apertados impregnados en aceite de coche ou aceites vellos chamados «chorizos». Para a súa construción utilízanse 16 cuarteróns, sobre os cales, artistas locais debuxan temas relacionados con aspectos da vida local achegando humor, orixinalidade e encanto a este artefacto único. Reservando un espazo para o escudo da cidade e outro para a familia Pita, encargados tradicionalmente da construción do artefacto.]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Pontedeume. Casco antigo</title>
		<link>https://nautic.consiga.es/gl/patrimonio/pontedeume-casco-antigo-2/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admins]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 07 Sep 2026 15:47:49 +0000</pubDate>
				<guid isPermaLink="false">https://nautic.consiga.es/patrimonio/pontedeume-casco-antigo-2/</guid>

					<description><![CDATA[Pontedeume é un municipio que pertence á provincia da Coruña. Limita cos municipios de Miño, Cabanas, Capela, Vilarmaior e Monfero, situándose entre as cidades da Coruña (38 km) e Ferrol (18 km) e preto de Betanzos (26 km) e As Pontes de García Rodríguez (31 km). As festas patronais celebranse no mes de setembro, sendo [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[Pontedeume é un municipio que pertence á provincia da Coruña. Limita cos municipios de Miño, Cabanas, Capela, Vilarmaior e Monfero, situándose entre as cidades da Coruña (38 km) e Ferrol (18 km) e preto de Betanzos (26 km) e As Pontes de García Rodríguez (31 km). As festas patronais celebranse no mes de setembro, sendo o día 8 a festividade da Virxe das Virtudes ou do Soto e o día 10 San Nicolás de Tolentino, patroa e copatrón da vila, sendo o patrón Santiago. A historia da cidade de Pontedeume comeza no século XIII cando Alfonso X de Castilla e León, apodado o sabio, lles concedeu o beneficio aos habitantes de Pouzos e Bezucos de habitar ou poboar ou vivir nun lugar chamado Ponte do Eume ademais de que puidesen celebrar un mercado anual e poder xulgárense a si mesmos. A vila estivo gobernada polo mesmo rei ata que no ano 1371 o rei Henrique II lle concede o señorío a Fernán Pérez de Andrade, sen dúbida un dos grandes personaxes da historia de Galicia e unha das familias nobres galegas de maior relevancia na Idade Media. Nese momento a casa Andrade adquiriu gran relevancia, xa que Pontes de Eume convértese na capital de todos os seus estados, onde edificaron pontes estratéxicos e un alcázar do que só queda o Torreón en pé. Os seus símbolos heráldicos eran o oso e o xabaril, emblemas do Concello.  A mediados da década de 1800 realízanse as máis importantes obras de infraestrutura. Inaugúrase o alumeado público, colócase o baldosado dos soportais da Rúa Real, chega a luz eléctrica e inaugúrase o actual porto. En 1867 finalizaron as obras da ponte que chegou aos nosos días.  Pontedeume é parte do camiño inglés, polo que é unha ruta que seguen os peregrinos do norte e oeste de Europa. Antigamente viaxar polo mar cara a Santiago de Compostela reducía o camiño de 5 meses que duraba os que cruzaban polos Pireneos a tres semanas ida e volta. O Camiño de Santiago Inglés fíxose popular no século XV.]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>O Pedrido</title>
		<link>https://nautic.consiga.es/gl/patrimonio/o-pedrido/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admins]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 07 Sep 2026 15:47:34 +0000</pubDate>
				<guid isPermaLink="false">https://nautic.consiga.es/patrimonio/o-pedrido/</guid>

					<description><![CDATA[O Pedrido é un lugar catalogado como de Importancia Comunitaria Betanzos-Mandeo (LIC), é tamén de Interese Comunitario e forma parte da Rede Natura 2000. Nesta zona da desembocadura do río Mandeo aparecen formacións sedimentarias, marismas. A marisma é un hábitat de importancia rexional para as aves palustres migratorias que utilizan zonas húmidas de Galicia como [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[O Pedrido é un lugar catalogado como de Importancia Comunitaria Betanzos-Mandeo (LIC), é tamén de Interese Comunitario e forma parte da Rede Natura 2000.

Nesta zona da desembocadura do río Mandeo aparecen formacións sedimentarias, marismas. A marisma é un hábitat de importancia rexional para as aves palustres migratorias que utilizan zonas húmidas de Galicia como punto de descanso nas migracións anuais.

O ponte do Pedrido, atópase sobre a ría de Betanzos e conecta ambas as beiras desde os anos da súa construción (1939 e 1942).

O tempo que se perdía bordeando a ría, (xa que se tiña que dar unha volta de 8 quilómetros) e a limitación das mercadorías que se podían transportar en barcaza limitaron o desenvolvemento da zona durante moitos anos polo que a construción dun ponte que unise as dúas beiras era fundamental.

A construción que realmente se iniciou en 1920, estivo detida por distintos problemas, entre eles, polo estalido da Guerra civil española.

Na súa construción participaron distintos enxeñeiros e empresas. As obras que se retomaron en 1939 seguían o proxecto do enxeñeiro César Villalba, aínda que non logrou finalizar a obra.

O elemento máis representativo do ponte é o gran arco central de 75 metros con 12,50 metros de frecha con dúas articulacións e taboleiro inferior, suspendido mediante péndolas espazadas a 3,65 metros, unha obra de Eduardo Torroja Miret, o mesmo enxeñeiro que deseñou o proxecto de remate entre os anos 1941 e 1942.

O ponte inaugurouse oficialmente o 15 de abril de 1943 e constituíu unha noticia de importancia como así o demostra a súa incorporación tanto na prensa escrita como no famoso NO-DO.

Tal e como mencionamos, a construción deste ponte, non só constituíu un impulso para as poboacións de ambos lados da ría, senón para a mellora das comunicacións entre A Coruña e Ferrol.]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Ponte do Porco</title>
		<link>https://nautic.consiga.es/gl/patrimonio/ponte-do-porco-3/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admins]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 07 Sep 2026 15:47:33 +0000</pubDate>
				<guid isPermaLink="false">https://nautic.consiga.es/patrimonio/ponte-do-porco-3/</guid>

					<description><![CDATA[Ponte do Porco é un pequeno núcleo, situado á entrada do concello de Miño desde o veciño municipio de Paderne. O nome ten a súa orixe no escudo da Casa dos Andrade e na cabeza de xabaril que se pode apreciar na ponte medieval do século XIV. A ponte de Ponte do Porco foi construída [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[Ponte do Porco é un pequeno núcleo, situado á entrada do concello de Miño desde o veciño municipio de Paderne. O nome ten a súa orixe no escudo da Casa dos Andrade e na cabeza de xabaril que se pode apreciar na ponte medieval do século XIV. A ponte de Ponte do Porco foi construída por orde de Fernán Pérez de Andrade para que os peregrinos que acudían a Santiago de Compostela puidesen atravesar o río Lambre ao seu paso por Miño. O seu nome tamén se debe a unha lenda que percorre o municipio, que fala sobre un amor imposible.

En 1978 a Real Academia de Belas Artes dedica no centro do lugar un monumento aos Andrade. Trátase dun cruceiro cun porco e unha cruz enriba, pode considerarse como unha vitoria do ben sobre o mal. Foi obra do escultor compostelán Alfonso Sanmartín, en 1962. Baséase nos cruceiros que nos principais edificios do feudo colocaban os Andrade para identificar a súa casa.

No entorno de Ponte do Porco, e xusto na desembocadura do río Lambre atopámonos coa Praia Alameda, un espazo rural que conta cun paseo marítimo e ten forma de media cuncha, de area branca e fina. Cunha anchura media de 50 metros ten unha lonxitude de 450 metros, atopámonos nunha zona protexida da Rede Natura 2000 e incluída no espazo natural Betanzos-Mandeo.]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Sada. Museo Carlos Maside. Sargadelos</title>
		<link>https://nautic.consiga.es/gl/patrimonio/sada-museo-carlos-maside-sargadelos-2/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admins]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 07 Sep 2026 15:47:23 +0000</pubDate>
				<guid isPermaLink="false">https://nautic.consiga.es/patrimonio/sada-museo-carlos-maside-sargadelos-2/</guid>

					<description><![CDATA[A cerámica de Sargadelos naceu da iniciativa ilustrada de Antonio Raimundo Ibáñez nos primeiros anos do século XIX, coa inauguración dunha fábrica de louza na parroquia de Santiago de Sargadelos pertencente ao concello de Cervo (Lugo) no ano 1806.Previamente á inauguración en 1970 do novo Sargadelos en Cervo (Lugo), Isaac Díaz Pardo inicia en 1949 [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[A cerámica de Sargadelos naceu da iniciativa ilustrada de Antonio Raimundo Ibáñez nos primeiros anos do século XIX, coa inauguración dunha fábrica de louza na parroquia de Santiago de Sargadelos pertencente ao concello de Cervo (Lugo) no ano 1806.Previamente á inauguración en 1970 do novo Sargadelos en Cervo (Lugo), Isaac Díaz Pardo inicia en 1949 en Sada (A Coruña), preto dun castro celta, un obradoiro cerámico que acaba converténdose no complexo industrial de Cerámica do Castro.Tratábase de restaurar nesta nova etapa o espírito de empresa do antigo Sargadelos asociado a unha concepción cultural revisionista do que significaba Galicia. O deseño e a calidade uníronse coa historia, convertendo a marca Sargadelos nun referente icónico do que é e representa Galicia.Dende ese momento, Sada ten o enorme privilexio de acoller unha das fábricas de cerámica máis importantes de Galicia.Sargadelos foi un proxecto liderado por Díaz Pardo e Seoane de recuperación económica e cultural de Galicia que fixeron desta marca algo máis que unha empresa.En 1970 tamén se inaugura en Castro &#8211; Sada, o Museo Galego de Arte contemporánea Carlos Maside para agrupar as obras e documentación dos artistas da xeración dos anos 30, ampliando posteriormente os seus obxectivos como testemuño da creación artística contemporánea galega. O museo atópase ao carón das instalacións do Laboratorio de Formas de Galicia e da fábrica de cerámica do O Castro e nas súas tres plantas, pódense ver obras de artistas galegos como Castelao, Maside, Colmeiro, Lugrís, Seoane, Souto, etc., xunto a eles están as obras de figuras singulares como Eugenio Granell e Urbano Lugrís. A última planta está dedicada ao debuxo humorístico.O museo leva o nome de Carlos Maside&#8221; pola proposta de Rafael Dieste, non só porque o museo gardaba unha considerable colección das súas obras, senón tamén pola pureza conceptual, o carácter metódico, ordenado e experimental ademais das súas ideas sobre a arte e as funcións que deberían cumprir.&#8221;]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Sada. Barrio mariñeiro. Porto. Castelo de Fontán</title>
		<link>https://nautic.consiga.es/gl/patrimonio/sada-barrio-marineiro-porto-castelo-de-fontan/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admins]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 07 Sep 2026 15:47:04 +0000</pubDate>
				<guid isPermaLink="false">https://nautic.consiga.es/patrimonio/sada-barrio-marineiro-porto-castelo-de-fontan/</guid>

					<description><![CDATA[Sada é un municipio que pertence á provincia da Coruña. Atópase situado na ría de Betanzos e pertence ás rías altas galegas, está a 20 quilómetros de distancia da Coruña e a 70 quilómetros de Santiago de Compostela. O seu clima caracterízase por temperaturas suaves durante todo o ano. A tranquilidade das augas desta ría [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[Sada é un municipio que pertence á provincia da Coruña. Atópase situado na ría de Betanzos e pertence ás rías altas galegas, está a 20 quilómetros de distancia da Coruña e a 70 quilómetros de Santiago de Compostela.
O seu clima caracterízase por temperaturas suaves durante todo o ano. A tranquilidade das augas desta ría fai que este municipio galego sexa un lugar idóneo para a práctica de todo tipo de deportes náuticos.
Debido a que é un municipio costeiro, os seus principais sectores económicos son a pesca e o turismo.
O casco histórico de Sada hai que pasealo con calma para descubrir todo o seu encanto. O barrio mariñeiro de Fontán no porto, xunto co de A Tenencia no centro, forman un conxunto de vivendas tradicionais onde vivían antigamente os mariñeiros. Mestúranse casas humildes dunha soa planta e outras de tres plantas con galerías encaladas e vanos enmarcados en madeira de vivos cores asomados á beira do mar. Desde este barrio chega ás ruínas do Castelo de Fontán. Trátase dunha batería costeira defensiva que se construíu para protexer a industria de lonas e jarcias para a armada española durante a primeira metade do século XVIII.
O porto de Fontán atópase ao final do paseo marítimo de Sada, porto pesqueiro e deportivo, no que se dan cita turistas, mariñeiros e amantes da náutica.
O porto conta con 1300 amarre e pódense realizar todo tipo de deportes náuticos como a vela, o windsurf, mergullo.
Este porto acolle distintas competicións deportivas e non só as relacionadas coa vela e o mar.]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
