Situada na ría de Vigo e declarada como Ben de Interese Cultural (BIC), Zona de Especial Protección dos Valores Naturais e integrada dentro da Rede Natura 2000, a illa de San Simón é un dos enclaves máis máxicos de Galicia. Aínda que estivo habitada desde a Prehistoria ata a ocupación romana da Península Ibérica, foron os cabaleiros templarios quen lle deron relevancia á illa, coa fundación dun mosteiro no século XII, que logo pasou á orde dos franciscanos. Se se atende ás teorías que sitúan as illas Casitérides de Estrabón en augas galegas, a de San Simón sería unha delas.
Casitérides é o nome co que os gregos denominaron os centros produtores de estaño (kassiteros) situados no extremo do Occidente. Plinio o Vello, na súa Historia Natural, sinala que o primeiro grego que accedeu ás Casitérides foi Midácrito, personaxe do que non se sabe nada máis. Historiadores e xeógrafos como Ptolomeo, Heródoto e Estrabón tamén fan alusión a estas ricas illas, que o xeógrafo galego do século XVIII José Cornide sitúa, sen ningunha dúbida, no Atlántico que baña Galicia. Crese que os fenicios xa coñecían a ruta do estaño ou das Casitérides, unhas rutas que os cartaxineses terían mantido ocultas ata época romana, dada a súa gran importancia. Segundo Cornide, Sálvora sería unha destas dez illas míticas. Heródoto, no seu libro III de "Historia", cando se refire aos confíns do mundo occidental, menciona as Casitérides e identifícaas como unhas illas de onde procedería o estaño dos gregos, aínda que recoñece que non pode confirmar a súa existencia. Estrabón, na súa "Xeografía", afirma que se trata de dez ínsulas situadas preto do porto dos ártabros (que habitarían a rexión arredor da actual A Coruña) e sostén que foron os fenicios os primeiros en chegar alí. Conta, ademais, como os romanos intentaron insistentemente acceder ás illas Casitérides, pero cando os navíos fenicios que surcaban o océano rumbo ás costas galegas descubrían que os seguían, facían encallar os seus barcos para preservar dese modo o segredo da ruta. Tamén o matemático, xeógrafo e astrónomo grego Ptolomeo as menciona. A partir da obra "Ora marítima" de Aveiro (s. IV a. C.), que conta as fazañas marítimas dos fenicios 800 séculos atrás, as principais correntes arqueolóxicas identifican a súa localización exacta na Bretaña francesa ou nas Illas Británicas e que o tránsito dos fenicios polo noroeste da península ibérica era un paso máis cara ás Casitérides. Con todo, na actualidade os datos arqueolóxicos parecen indicar o contrario. Non hai evidencias fenicias nin na Bretaña francesa nin en Gran Bretaña, mentres que en Galicia si. A riqueza en estaño das rías galegas e as numerosas mostras de importante actividade metalúrxica na transición do Bronce ao Ferro así parecen evidencialo. O xeógrafo, naturalista e humanista galego José Cornide de Saavedra e Folgueira (A Coruña, 1743-Madrid, 1803) defende a situación xeográfica das Casitérides nas costas galegas, coñecidas desde a antigüidade pola súa abundancia de minas e xa apunta que os fenicios comerciaban cos poboadores de Galicia. O xeógrafo baséase nos textos dos historiadores e xeógrafos clásicos e identifica estas illas en "os baixos de Corrubedo, as illas de Sálvora, Arousa, Cortegada, Grove, Ons e Cíes, Baiona, e outras máis pequenas da ría de Arousa".
A illa de San Simón pertence ao Arquipélago San Simón xunto coa illa de San Antón e outros illotes. Situada na ría de Vigo e pertencente á parroquia de Cesantes, no concello de Redondela, San Simón atópase unida á illa de San Antón por unha ponte xunto con dous pequenos illotes: San Bartolomé e San Norberto. Aínda que estivo habitada desde a Prehistoria ata a ocupación romana da Península Ibérica, foron os cabaleiros templarios quen fixeron deste o seu lugar de retiro, coa fundación dun mosteiro no século XII. Tras ser excluídos e perseguidos os templarios, a illa pasou a depender da coroa de Castilla e León e, posteriormente, do bispado de Tui ata o saqueo de man de Francis Drake en 1589. San Simón quedou destruída ata a chegada dos monxes, que construíron un convento e a pequena ermida de San Antón na outra illa. Actualmente, atópase deshabitada, pero foron diferentes os usos que se lle deron tras o mosteiro: lazareto (hospital de enfermidades infecciosas), cárcere e fogar para nenos orfos. As Casitérides ou Kassitérides foi o nome que os gregos deron ás illas do Estaño. Atendendo a esta teoría, a illa San Simón foi unha delas, xa que alí os fenicios aproveitaron a zona para a súa actividade comercial. Ademais, o seu ecosistema único fai que estea categorizada como Zona de Especial Protección dos Valores Naturais e Lugar de Importancia Comunitaria na Rede Natura 2000.