A Capela de Feá é unha pequena edificación relixiosa recentemente rehabilitada, construída con perpiaño irregular e mampostería. Presenta planta cadrada e unha cuberta a catro augas, o que lle dá un aspecto compacto e tradicional. Debido a que se atopa nunha propiedade privada, non é posible observar todos os seus detalles arquitectónicos, pero desde o exterior distínguese unha pequena espadaña dun só vano, coroada por unha cruz de pedra. Esta capela, aínda que sinxela, é un exemplo do patrimonio relixioso rural galego e contribúe á paisaxe histórica da aldea de Feá.
A Capela de Feá é unha capeliña moi especial, feita con pedras de diferentes formas e tamaños. Ten un tellado que baixa polos catro lados, coma unha casita de conto. Está dentro dunha finca privada, así que non se pode ver polo interior, pero desde fóra vese unha pequena campá de pedra arriba, cunha cruz na punta. É un lugar tranquilo e bonito, onde a xente do pobo pode rezar e celebrar festas.
A Capela de Feá constitúe un exemplo de arquitectura relixiosa rural de escala reducida, recentemente sometida a traballos de rehabilitación. O edificio, de planta cadrada, está executado en perpiaño irregular e cachotería, materiais vernáculos que reforzan a súa integración no entorno. A cuberta a catro augas remata nunha pequena espadaña dun só vano, coroada por cruz pétrea, visible desde o exterior a pesar da súa ubicación en propiedade privada, o que limita a análise directa das súas características arquitectónicas. A capela representa a tipoloxía de oratorio doméstico ou de pequena devoción, frecuente no ámbito rural galego, e contribúe á preservación do patrimonio inmaterial e paisaxístico de Feá.