Igrexa de San Facundo de Ribas de Miño

Sobre este patrimonio

Igrexa medieval con bóveda pioneira do gótico ibérico e pinturas murais hispano-flamencas.

Para saber máis

A Igrexa de San Facundo de Ribas de Miño é un destacado exemplo de arquitectura relixiosa medieval galega, con orixes que datan do ano 1120.

Fundada por monxes beneditinos, o seu propósito inicial era ofrecer refuxio e asistencia aos peregrinos do Camiño de Santiago, tras a destrución da ponte de Portomarín en 1116 por orde da raíña Dona Urraca.

A igrexa presenta unha planta dunha soa nave con ábside semicircular, cuberto por unha bóveda de canón que se considera unha das primeiras manifestacións do estilo gótico na Península Ibérica.

Esta bóveda está formada por seis robustos arcos de pedra que converxen nunha soa clave colocada a só 5,30 metros de altura.

No interior, consérvanse valiosas pinturas murais de estilo hispano-flamenco, datadas arredor de 1474. Estas pinturas representan escenas relixiosas, incluíndo figuras de santos como San Cristóbal e San Sebastián, e escenas da Virxe co Neno.

O mosteiro pasou a ser priorato do mosteiro cisterciense de Santa María de Montederramo en 1620, con todo, foi pechado en 1820 e definitivamente exclaustrado en 1835.

En 1982, o conxunto foi declarado Monumento de Interese Nacional e, en 1997, levouse a cabo unha restauración integral que recibiu o Primeiro Premio do Colexio de Arquitectos de Galicia en 1998, recoñecendo a calidade e fidelidade da intervención.