Esta igrexa, de nave única e ábsida rectangular, experimentou varias reformas, especialmente no último cuarto do século XVIII, e perdeu o seu ábsida orixinal no século XX. Como en moitos outros templos, a fachada occidental tamén cambiou: déronlle máis altura e abriu un óculo, aínda que aínda conserva a súa portada orixinal, que mostra detalles ornamentais propios dunha fase tardía do estilo románico.
Esta igrexa é antiga e ten unha soa sala grande e unha parte traseira que antes era rectangular, pero que se perdeu hai algúns anos. Hai moito tempo, a igrexa foi cambiando: puxéronlle unha fiestra redonda enriba da porta e fíxeronlla un pouco máis alta. Aínda que se reformou, aínda podes ver na porta principal algúns adornos bonitos que nos lembran como era a arte románica, un estilo moi antigo.
O templo, orixinalmente de nave única e ábsida rectangular, foi obxecto de notables intervencións, especialmente no último cuarto do século XVIII, ás que se suma a desaparición do ábsida no século XX. A fachada occidental sufriu modificacións significativas: incrementouse a súa altura e incorporouse un óculo, aínda que se mantén a portada primitiva, que presenta elementos ornamentais característicos dunha fase tardía do románico. Estas transformacións reflicten a evolución arquitectónica e as adaptacións funcionais sufridas polo edificio ao longo dos séculos.