Pobo Vello de Mequinenza

Sobre este patrimonio

A antiga Mequinenza, coñecida agora como o Pobo Vello de Mequinenza, estaba situada xunto ao Ebro e na confluencia deste co Segre e o Cinca, baixo a atenta mirada do seu Castelo.

A mediados do século XX foi derrubada e sepultada baixo as augas do río que a vira nacer a causa da construción do encoro de Ribarroja. As rúas e as casas daquela milenaria Mequinenza recuperáronse e agora podes volver a revivir a memoria colectiva de todos aqueles que a habitaron.

Para saber máis

Mequinenza ten unha longa historia que remóntase á época romana, cando era un importante enclave debido á súa ubicación estratéxica na confluencia dos ríos Ebro, Segre e Cinca. Durante a Idade Media, o pobo foi un importante centro defensivo e comercial, especialmente baixo a influencia musulmá e, posteriormente, baixo o control cristián tras a Reconquista.

No século XX, Mequinenza desenvolveuse como un importante centro mineiro, cunha economía baseada na extracción de lignito e na agricultura. Con todo, na década dos 1960, o goberno español aprobou a construción do encoro de Riba-roxa, o que implicaba a inundación do val onde se atopaba o pobo.

En 1966, os habitantes do vello Mequinenza foron trasladados a un novo emprazamento, coñecido hoxe como o Novo Mequinenza, construído nunha ubicación máis alta e segura. O Pobo Vello foi abandonado e gradualmente sumergido baixo as augas do encoro.

Para coñecelo mellor

No recordo e corazón dos mequinenzáns aínda pervive o lazo con 'o pobo', aquel que ata a construción do encoro de Riba-roxa foi a súa casa, e que tiveron que abandonar e irse ao pobo novo, o cal ata o día de hoxe e no futuro será o novo refuxio da súa historia. Parte do seu patrimonio cultural, o pobo vello é un dos elementos identitarios de Mequinenza, un pobo marcado polos cambios como as augas dos ríos aos que

está atado.