SALINAS SEIXAL

Sobre este patrimonio

Estamos ante un lugar único, con más de dos mil años de historia.

Na época romana, en O Seixal, Camposancos, construíronse salinas costeiras que xa funcionaban cando o castro de Santa Trega aínda estaba habitado. O seu obxectivo era claro: obter sal mediante a evaporación solar. Un recurso fundamental non só para o comercio, senón sobre todo para a salgadura do peixe, unha das grandes riquezas desta costa atlántica.

Ao percorrer o xacemento aínda podemos recoñecer estanques rectangulares pavimentados en pedra, pequenos muros e canais. Son as pegadas visibles dun complexo salinero moito maior, que se estendía a ambos os dous lados da antiga provincia romana de Gallaecia.

O que fai este lugar especialmente importante é a súa escala. Non estamos ante pequenas salinas domésticas, como as que tamén se conservan nas rochas do Miño, senón ante instalacións industriais, algo pouco documentado en todo o Imperio Romano.

De feito, as salinas de A Guarda formaban parte do maior complexo de explotación de sal mariña coñecido no Imperio, xunto con outras localizacións como Vigo, Cangas, Oia, Viana do Castelo e Matosinhos.

Hoxe, este espazo arqueolóxico permítenos viaxar no tempo e descubrir como o enxeño romano aproveitaba os recursos do mar para transformar a vida e a economía de toda unha rexión.