A ría de Aldán é un exemplo claro das bondades das Rías Baixas para a navegación e o paraíso terrenal das calas en Galicia, coa súa vintena de praias de area branca e augas cristalinas, protexidas do oleaxe e do vento.
Durante séculos, os fenicios mantiveron relacións comerciais cos castros galaicos. A súa situación xeográfica favorecía estes contactos. Os fenicios eran uns navegantes e comerciantes excepcionais. A súa especialización en determinadas manufacturas permitiulles dedicarse a un comercio moi rendible nos reinos circundantes e nos territorios de ultramar. Da súa propia produción, os fenicios ofertaban madeira de cedro, tecidos (entre eles os célebres de cor púrpura), marfiles tallados, mobles de madeiras nobres, colgantes, cuncas e xarras de ouro e prata, e en xeral produtos de artesanía de alto valor, e intercambiaban a prata, o chumbo e o estaño que obtían en España, o trigo e o liño de Exipto, os bálsamos e a mel de Israel, os cabalos e mulos de Anatolia, o marfil e os escravos de África, o aceite e os cereais de Grecia. Os metais foron o seu obxectivo fundamental da ruta atlántica. Foron os difusores por vía marítima do novo metal, revolucionario na guerra e no campo: o ferro, que foi usado por primeira vez no país hitita. Os fenicios tamén marcharon á procura de estaño, material indispensable para fabricar o bronce aliándoo con cobre, chegando ata as illas Casitérides. O estaño podería atoparse a só 30 quilómetros da costa galega. Ademais, a zona das Rías Baixas contaba cunha ruta fluvial, o río Miño, para adentrarse no interior, e as rías tiñan extraordinarios portos naturais onde fondear e comerciar coas comunidades indígenas. Segundo Heródoto, os fenicios acendían fogueiras nas praias e deixaban alí as mercadorías para intercambiar os seus produtos. É difícil saber se é así, aínda que nas praias fósiles de O Arenal en Vigo atopáronse cerámicas púnicas e neopúnicas dos séculos VI ao I a. C. O comercio entre os fenicios e o noroeste peninsular intensifícase tras a I Guerra Púnica (264-241 a. C.). A perda dalgúns territorios do Mediterráneo e a irrupción de Roma como nova potencia obrigou aos mercadores fenicios a buscar outros destinos nos que poder abastecerse de materias primas a cambio dos seus produtos. Nesa procura será cando se establezan as rutas comerciais que traerán ao noroeste un abundante número de materiais e obxectos de procedencia mediterránea.
A ría de Aldán forma parte das Rías Baixas galegas e localízase no concello de Cangas. O río Orxas desemboca no inicio desta ría, onde conflúen seis aldeas: San Cibrán, A Espiñeira, Herbello, O Piñeiro, Gandón e Menduiña. Estas agrúpanse en tres parroquias: O Hío, Aldán e Beluso. A Ría de Aldán, situada no extremo da península do Morrazo, conta con dous portos: un pesqueiro, en Aldán e outro deportivo, en O Hío. Por outra banda, cando nos desprazamos a esta ría, podemos gozar de numerosas praias e, a maioría, con bandeira azul. A perfecta ubicación desta ría favorecía o comercio fenicio da época. Utilizábanse para comercializar diferentes produtos e materias primas entre o Atlántico e o Mediterráneo.