Skip to main content

Nautic Destination

Igrexa de Valga

Sobre este patrimonio

Dentro da parroquia de Cordeiro, pertencente ao municipio de Valga, foron atopados os restos da igrexa e mosteiro de Santa Comba de Louro. As escavacións son relativamente recentes, do 2010, e delatan a existencia dunha primitiva igrexa. Por documentos antigos sabíase da presenza dunha pequena igrexa e un mosteiro de fundación altomedieval, que foi desmantelado no século XVIII para construír a actual igrexa de Santa Comba de Cordeiro. O xacemento está emprazado na parte baixa dun pequeno val, preto do lugar de Balleas, e rodeado por un regato polo este. Consta de uns cimentos dunha construción que tería forma rectangular. O lugar atópase pechado, sinalizado e acondicionado.A datación destes achados permite unha secuencia ocupacional que iría desde o século IV ata o XVIII. Os restos máis antigos desta necrópole serían tumbas de orixe romana, destaca un forno de orixe tardo romana utilizado para a fabricación de vidro ou metais, un cruceiro e restos de orixe medieval.Tamén se sabe da existencia dun mosteiro alto medieval do cal se mestura coa igrexa máis moderna, aínda que varias tumbas poderían pertencer a esta época. A principios do século XII este mosteiro converteuse en beneditino feminino e despois pasaría a ser un priorato de canónigos regulares de San Agustín.A Igrexa vella de Santa Comba de Louro xunto co Museo da Historia de Valga, o Petróglifo Pedra da Serpe, o ponte do Souto, o Mercado dos Mouros e o Belén Artesanal en Movemento conforman un conxunto histórico-artístico dentro do municipio de Valga.

Para saber máis

Dentro da parroquia de Cordeiro, pertencente ao municipio de Valga, foron atopados os restos da igrexa e mosteiro de Santa Comba de Louro. As escavacións son relativamente recentes, do 2010, e foron dirixidas por Emilio Ramil González. Pódense describir cinco niveis arqueolóxicos.O primeiro sería dunha época tardo romana onde se atoparon estruturas de muros, industria e funerarios. Destacan as tumbas paleocristiás e un forno industrial de produción local que posiblemente se utilizaría para a fabricación de vidro ou metais. Outros materiais recuperados foron restos de tellas e ladrillos desta época e imitacións de cerámica tipo terra sigilata, vidros, metais como bronces e ferro e entullos.A partir do século V, tería lugar o segundo nivel de ocupación. Está documentada a construción dunha pequena igrexa basilical de planta rectangular, sobre o nivel anterior. A cronoloxía desta basílica sería entre o fin do Imperio Romano, ao longo da etapa xermánica, ata o inicio da repoboación do século VIII. Recuperáronse tumbas feitas con pedras e aproveitando os materiais anteriores, como as tellas e os ladrillos. Todas situaríanse no interior da nave principal. O terceiro nivel corresponde ao altomedieval, entre a Alta Idade Media e a Baixa Idade Media. A anterior igrexa sufriu un incendio, nalgún momento entre os séculos VIII e IX, polo feito de que se atoparon abundantes restos de carbón ao longo da planta. Aproveitando as fachadas e as paredes laterais construíuse outra igrexa debido posiblemente á demanda ao aumentar a poboación do lugar. Asociado ao templo recuperáronse 26 tumbas de lousa de pedra, un canzorro dunha cornixa e parte da ornamentación dun capitel. Tamén cerámica medieval, moedas de bronce e algunha medalla.Entre o inicio da Baixa Idade Media e o inicio da Época Moderna no século XVI a igrexa pasa a ser parroquial. Engadiuse unha capela que conservaba o altar e unha sacristía. Localízase un sartego monolítico fóra de sitio.O último nivel arqueolóxico é de principios do século XVIII, no ano 1730 onde está documentado o desmantelamento da igrexa e o seu traslado á ubicación actual, na parroquia de Santa Comba de Louro onde se ergue a igrexa parroquial de Santa Comba de Cordeiro. É unha colexiata de estilo barroco con esculturas de gran valor artístico. Composta por unha soa nave, sen cruceiro e un campanario ao lado da fachada. A ubicación actual dista 500 metros da antiga e rematouse no ano 1733.

Para coñecelo mellor

A Igrexa de San Miguel de Valga é unha edificación de estilo neoclásico que foi construída no ano 1750, século XVIII. A súa planta é de cruz latina, cunha nave única, ábside e unha capela lateral. Esta igrexa sufriu moitas reformas e, de feito, as columnas e o dintel da porta principal xa non se conservan. A súa fachada de pedra compóñese dunha porta adintelada, moldurada, ventá cadrada rematada a dúas augas, pilastras laterais refundidas en pináculos e unha torre campanario. Ademais, a igrexa conta cunha estatua de Santiago, un cemiterio e é zona de paso para todos os peregrinos e peregrinas que realicen o Camiño de Santiago.Valga é un municipio que pertence á provincia de Pontevedra que conta con menos de sete mil habitantes. O seu territorio limita ao norte cos municipios de Dodro e Pontecesures e con Catoira e Caldas de Reis, ao sur.

Galería

Igrexa de ValgaIgrexa de Valga

Localización

Localidade
San Miguel
Concello
Valga
Provincia
Pontevedra
País
España

O ben

Tipo
Igrexa
Eco-destino
Ría de Arousa
Contorna
Rural
Relevancia
Nacional

Como chegar

Acceso
Por terra
Distancia
Distancia 4,6 km / 8 minutos en coche

A visita

Accesible
No
Aparcadoiro
No

Coordenadas

Latitud
42.69465300
Longitud
-8.63853100