Skip to main content

Nautic Destination

Parque Natural do Complexo dunar de Corrubedo, lagoas de Carregal e Vixán. Gran Duna

Sobre este patrimonio

O Parque Natural pertence íntegramente ao concello de Ribeira (A Coruña). Atópase nunha zona LIC (Lugar de Importancia Comunitaria), que abarca tamén a illa de Sálvora (Ribeira) e esténdese pola franxa litoral do municipio de Porto do Son. Conta cunha superficie total de 996,25 hectáreas das cales 9,265 están catalogadas como LIC. Foi declarado Parque Natural o 5 de xuño de 1992. Trátase dun espazo de extraordinaria biodiversidade de fauna e flora, propiciada polas dúas lagoas e a duna móbil. O Parque Natural do Complexo dunar de Corrubedo, lagoas de Carregal e Vixán considérase tamén Zona Ramsar (Zona húmida de Importancia Internacional) e está incluído na Rede Natura 2000. Estamos ante un excelente exemplo de complexo de barra-laguna litoral, cun extenso sistema dunar en avanzado estado de evolución, de gran valor natural e paisaxístico. Constitúe a mellor e máis extensa representación deste tipo de ambientes no noroeste de España, albergando unha gran variedade de hábitats en bo estado de conservación nun espazo reducido. O punto de partida para visitar o parque natural é a Casa da Costa ou Centro de Recepción de Visitantes, situada en O Vilar. Conta, ademais, con outro edificio denominado Centro de Interpretación do Ecosistema Litoral de Galicia (CIELGA) formulado como museo divulgativo das cuestións naturais, xeolóxicas e históricas polas que o Parque merece ser coñecido. O parque conta con dúas lagoas, unha de auga salgada e outra doce, con extensas marismas asociadas e zonas húmidas de importancia internacional. Vixán, a lagoa doce, aliméntase das augas do modesto regato do Muíño, suxeito a oscilacións de caudal estacionais. Carregal, a salobra, comunícase co océano dividindo en dous a longa praia fronte aos escollos denominados Pedras da Ferreira. Por este canal do mar circulan as mareas, converténdose nun dos puntos centrais do Complexo Corrubedo. A vexetación especializada dos complexos dunares está unida a un interesante mostrexo floral e a vexetación propia das marismas fan do parque un paraíso botánico. O mesmo ocorre coa fauna: hábitats diversos con moitas posibilidades. Destacan as comunidades de aves ligadas ao medio acuático, salgado ou doce. As extensas zonas anegadas constitúen áreas húmidas de importancia internacional no paso de aves que anidan no lugar. Na lagoa de Vixán existe un observatorio de aves. O parque de Corrubedo está considerado un paraíso botánico para os especialistas interesados en plantas endémicas raras e outras con valores singulares. É un dos Parques Naturais máis visitados de España e de Galicia, con case 300.000 persoas ao ano, grazas á súa boa representación natural dos ecosistemas litorais. A gran duna móbil é a atracción máis destacada do parque. Dispón de máis de 1 quilómetro de longo, uns 250 metros de ancho e uns 20 metros de altura. No contorno do parque atópanse o miradoiro de Castro da Cidá, A Pedra da Rá e o dolmen de Axeitos.

Para saber máis

O conxunto xeolóxico do Parque Natural das Dunas de Corrubedo - cuxo nome oficial é Parque Natural do Complexo dunar de Corrubedo, lagoas de Carregal e Vixán -- formouse hai 12.000 ou 15.000 anos, no Cuaternario. Nesta época, desapareceron os mamuts e os mastodontes e desenvolvéronse os humanos anatómicamente modernos. A erosión e a acumulación de area polo vento orixinaron unha barreira arenosa que pechou a primitiva baía. Formouse, así, unha masa de auga embalsada, que foi colmatándose progresivamente por sedimentos traídos polo vento e os ríos, perdendo profundidade e dando lugar ao actual humidal do Carregal. Deste modo, quedou comunicado co mar mediante pequenos canais e constituíu o que actualmente é unha lagoa litoral semicerrada. Os seus fondos máis somerios, formados por limos e areas e sometidos á oscilación do nivel da auga debida ás mareas e ás choivas, evolucionaron ata formar a actual marisma. Esta atópase poboada por plantas adaptadas ao réxime periódico de inundacións e descubertas mareais e á variable salinidade das augas e os solos. No parque natural existen representados 247 taxóns (grupo de clasificación científica) vexetais. Moitas destas especies están adaptadas á gran aridez e inestabilidade do substrato arenoso, o cardo mariño (Silybum marianum), ou a ammofila que fixa os espaldóns de praia. Outras atópanse adaptadas ao encharcamento permanente, como os xuncos, carrizos ou cana común (Arundo donax), unha das especies acuáticas máis representativas, ranúnculos, ou ben especies halófitas como a salicornia. Outros vexetais son endémicos do noroeste peninsular e algúns deles son vulnerables ou atópanse en perigo de extinción, como o escirpo pinchudo (Scirpus pungens) ou paxarinhos (Linaria arenaria). Tanto nos arenais como nas zonas húmidas existen grandes variacións nos factores ecolóxicos que limitan ou favorecen determinadas especies. Nas dunas existen unhas liñas de vexetación que dependen da cantidade acumulada de area, así como da salinidade e a acción do vento. Na periferia medran piñeirais acompañados por algúns árbores autóctonos como carballos. Cabe destacar esta zona pola súa importante riqueza faunística (o 70% das especies de anfibios e réptiles presentes en Galicia atópanse aquí), da que destaca, sobre todo, a ornitofauna. Os censos de aves acuáticas invernantes efectuados nos últimos anos proporcionan unha media de 2.300 individuos reunidos en máis de 35 especies. Algunhas delas tan escasas como o chorlitejo patinegro (píllara das dunas") que chega na primavera para anidar entre os montes de area, sendo unha das especies máis beneficiadas pola protección oficial da zona e que convive na praia e nas chairas de fango con chorlitos, andarríos, ostreros, zarapitos e agullas. Corrubedo conta probablemente coa mellor poboación desta pequena limícola de toda Galicia. Pola súa parte, ánades, porróns, fochas, pollas de auga, garzas, cercetas, somormujos, comparten hábitat nas masas de auga. Non é infrecuente observar aves mariñas de paso como cormoráns, alcatraces, negróns ou pardelas. No parque existen 10 especies de anfibios. Entre eles, cabe mencionar o escasísimo sapo de esporas, a ra verde ou o sapiño pintado. En canto aos réptiles, hai unhas 14 especies que van desde as cobras de colo á víbora de Seoane, endémica en Galicia, pasando polo lagarto das silveiras ou a salamandra. En canto aos mamíferos, as especies máis destacadas son as lontras, que habitan nas partes altas da marisma. Tamén os raposos teñen un bo número de madrigueras no parque. Ademais, hai ratas de auga e ourizos. O Parque Natural do Complexo dunar de Corrubedo, lagoas de Carregal e Vixán presenta diferentes ecosistemas: O longo arenal semicircular, que forma 4 quilómetros de praias, presenta diferenzas. A zona máis próxima a Corrubedo, formada polas de Ladeira e As dunas ou Da Ferreira presentan areas finas e correntes menos acusadas que nas praias do sur. Tras a desembocadura da lagoa do Carregal esténdense as praias do Vilar e Anquieira, con correntes laterais bastante perigosas. Tras as praias atopamos o cordón dunar, coa gran duna móbil, a máis grande de Galicia, que dá nome ao parque. Conta cunha lonxitude aproximada de 1 quilómetro, 20 metros de alto e uns 250 ou 300 metros de ancho. A vexetación que a sostén presenta especies moi valiosas e escasas, con algúns endemismos. Documentase que, a finais do século XIX, a duna superaba os 60 metros de altura. Sen vexetación que a conteña, avanza pola chaira a unha velocidade de dous ou tres centímetros cada ano. No seu conxunto, o avance da duna prodúcese cara ao interior con dirección noroeste. O medio físico no que se desenvolve o Parque Natural conta cunha costa onde a enseada do parque atópase pouco accidentada, con amplas zonas de praias de orixe sedimentario. O transporte eólico destes depósitos permitiu o desenvolvemento de cordóns litorais de dunas, frecuentemente semiestabilizadas pola vexetación halófita. A intensa actividade eólica, permitiu a formación desta singular duna móbil.

Para coñecelo mellor

O Parque Natural ocupa preto de 1.000 hectáreas. Está formado polas dunas, a praia de Corrubedo e as lagoas de Vixán, de auga doce, e a do Carregal, de auga salgada. Nel, pódense observar especies como aves e lontras. O Castro de A Cidá localízase no municipio coruñés de Ribeira. Máis concretamente, ubícase entre as parroquias de San Xián de Artes e San Paio de Carreira. Para falar de castros, hai que remontarse á Idade do Bronce (século VII a.C.) e imaxinar como era a vida hai miles de anos. Estas fortificacións eran os poboados nos que vivían os celtas. A súa forma podía variar entre oval ou circular e adoitan asentarse en zonas elevadas. O poboado castrense sitúase no monte da Cidá ou Cibdá e estivo habitado entre os séculos VI a.C. e I d.C. Co paso dos anos, as construcións foron desgastándose, pero en 1924 foron descubertas. Esta circunstancia derivou no comezo dos traballos arqueolóxicos e a escavación en 1932. No ano 2014, grazas a unha serie de escavacións na zona máis elevada, descubriron unhas quince vivendas da época castrexa e unha construción máis moderna. No mesmo monte, moi preto do Castro de A Cidá, atópase o miradoiro Pedra da Rá", que se usa como tal desde os anos 80. O seu nome débese ao deseño da figura de ra que se mostra na rocha que hai no miradoiro. Desde este punto pódese observar todo o Atlántico, así como gran parte do Parque Natural no que se atopa integrado parte de Corrubedo.

Localización

Localidade
Corrubedo
Concello
Ribeira
Provincia
A Coruña
País
España

O ben

Tipo
Parque Natural
Eco-destino
Ría de Arousa
Contorna
Natural
Relevancia
Internacional

Como chegar

Acceso
Por mar Por terra
Distancia
3,2 km

A visita

Visitábel
Si
Accesible
No
Aparcadoiro
Señalizado
Si

Coordenadas

Latitud
42.58444200
Longitud
-9.04483400