Este museo, socio de La Ruta del Vino Rías Baixas, está dedicado ao viño da Denominación de Orixe Rías Baixas na zona do Condado de Tea e á lamprea, ademais de mostrarnos a vinculación histórica dos arbenses con estes dous produtos. Atópase ubicado nunha antiga casa indiana e dispón de tres plantas, os indianos eran españois que viviron en América, en concreto en Cuba no ano 1925 e volveron a España sobre este ano da súa emigración con grandes sumas de diñeiro. Con todo, o seu fin era moi distinto ao actual: exerceríase como escola do pobo ata que en xullo do 2003 queda inaugurado por Manuel Fraga como o centro que agora coñecemos.En a planta baixa atópase a recepción, un salón de actos, un pequeno apartado con merchandising e unha vinacoteca (que ofrece degustación e compra con 10 adegas da DO Rías Baixas e vídeos sobre as mesmas). Na segunda planta hai dúas salas: unha delas dedicadas á historia de Arbo e outra dedicada ao viño, coa súa historia desde os exipcios, con altos e baixos no cultivo, a influencia dos mosteiros, a Reforma de Lutero e a DO Rías Baixas. Ademais, un pequeno resumo do cultivo e períodos da vide. Tamén se pode ver como grazas aos utensilios atopados no Monte Cabrón, pódese afirmar que o homínido máis antigo de Galicia partiu deste lugar, xa cos romanos (a tradición conta que xa levaban lampreas a Augusto) atopamos a mina da Lagoa cunha produción de ouro de uns 600kgs anuais. E por último a terceira planta está dedicada exclusivamente á lamprea, ademais podemos coñecer a fauna do Miño e ver, tamén como se pesca a lamprea en Arbo.
O museo Arabo; Centro de Interpretación do Viño e a Lamprea", está ubicado na antiga escola de Arbo que foi construída grazas á fortuna dos emigrantes desta localidade. O museo está conformado por tres plantas, estando a inferior composta por recepción, un salón de actos e unha vinacoteca (tamén podería denominarse vinoteca) onde veciños e visitantes poden atopar viños de ata 9 adegas.Na segunda planta hai dúas salas: unha delas dedicadas á historia de Arbo e outra dedicada ao viño. Descubriremos que o xacemento de O Cabrón nos desvela que o primeiro home que viviu nas terras de Arbo foi o Homo Neanderthal Arcaico. Deste primeira historia do home como ser social e sedentario, quedan manifestacións como as mámoas de Chan do Rei en Cabeiras ou a de San Martiño de Sela
así como, máis de cincuenta grupos de rochas con petroglifos como o de San Xoán de Mourentán ou o do Cándido.Tamén descubriremos como os romanos non se esqueceron de pasar polas terras de Arbo. Desde Portugal, intentando cruzar o río Lethes, hoxe Limia ou Lima, ao confundirlo co lendario río Lete (río do Esquecemento) do Hades, da mitoloxía romana, o cal se cría que tiña a propiedade de borrar a memoria de quen o cruzaban, e moi próximo, facéndoo co Miño, invaden o territorio de Arbo no ano 137 a.C. O proceso de romanización conlevou un cambio social, cultural, político e tamén económico. Destos grandes cambios queda a Mina Romana de A Lagoa, sendo a máis grande do Medio-Baixo Miño, da cal, extraían grandes cantidades do mineral tan apreciado polos romanos: o ouro. Pero non só ouro os romanos extraeron desta terra, senón tamén as prezadas lampreas, porteadas sacrificadamente en piscinas ad hoc, as cales pescaban para enviárlleas ao César a Roma.A Idade Media e a orde cisterciense deixan pegada nesta terra bañada polo Miño. No S.XII, o rei Alfonso VII, concede as terras de Arbo ao mosteiro de Melón. A documentación escrita de tal concesión rúbrase como: "Sanctus Petrus de Aravo". Sendo Aravo a palabra latina que dará lugar, co paso do tempo, ao nome de Arbo.Será con estes monxes, os Templarios, e a invalorable influencia de San Martiño, cando as terras de Arbo alcancen un gran impulso vitivinícola, así como, fluvial. Prezadas foron as lampreas polos romanos, e os monxes tamén souberon apreciar este manxar, xa que os do císter tiñan prohibido comer animais de catro patas. Posteriormente a lamprea comeza a valorarse e a comercializarse. Os monxes deron conta do seu altísimo valor e conseguiron que o rei lles cedese a propiedade das pesqueiras.Na sala dedicada ao viño da segunda planta, atopamos a breve historia do viño destas terras. Sendo xa coñecido por exipcios e gregos, será cos romanos cando alcance o seu primeiro impulso. Durante a invasión musulmá, o viño decaeu tanto en extensión como en produción, debido á prohibición islámica do seu consumo, pero non erradicado por completo xa que o alcohol era arma imprescindible nas guerras. Será na Idade Media, cando os monxes impulsen de novo o cultivo da vide.A lamprea e consecuentemente as pesqueiras, é a día de hoxe, o máis prezado para o concello de Arbo. As pesqueiras son construcións líticas a base de "poios" cuxa disposición en diagonal ou en batería, creando un forte fluxo de auga a contracorrente, facilitan o ascenso da lamprea. En Arbo honrase á lamprea con dúas festas gastronómicas que exaltan este prezado manxar, a primeira durante o último fin de semana de abril