Antigo mosteiro medieval con cripta estrutural
Este antigo mosteiro, citado no século XIII como doazón de Doña Urraca Fernández, podería ter un orixe alto medieval.
A súa maior singularidade reside na adaptación arquitectónica ao terreo, cunha cripta estrutural que sostén o templo, similar a solucións empregadas en obras como o Pórtico da Gloria.
O edificio presenta unha nave con catro tramos, bóveda de medio canón con nervaduras, un ábside semicircular e dous óculos de tracería. No exterior, destaca a súa portada con arcos cegos, motivos xeométricos e vexetais, e unha arquivolta esculpida con sete personaxes simbólicos.
As mochetas amosan a loita entre o ben e o mal: un anxo con cartela e un demo. Conserva ademais unha interesante imaxe da Virxe co Neno e un grupo escultórico da Epifanía, ambos redescubertos durante restauracións recentes. A súa pila bautismal románica, decorada con motivos xeométricos, reforza o valor patrimonial desta igrexa plenamente integrada na paisaxe da Ribeira Sacra.